Zo ben ik nu eenmaal

geplaatst in: Gratis tips | 0

Kort geleden sprak ik terloops met iemand. We kwamen in gesprek over haar inzet in werk. Dat gebeurt me vaker ? Ze herkende het patroon waarin ze werkt. Als ze ergens instapt, dan gaat ze daar voor de volle 300 procent voor. Alles gaat opzij, om zich helemaal te geven voor ‘de zaak’. Ze maakt extra uren, komt nog even terug, schuift privé afspraken aan de kant, verzet vrije dagen. Dat soort acties.

‘Zo ben ik nu eenmaal’, zegt ze.

En dit laatste vind ik een boeiende opmerking. Herken je hem? Zeg je dit zelf ook wel?

Ik heb ‘m in het verleden ook wel zo gevóeld, maar eigenlijk nooit gezegd. Want mét dat je zegt dat je zo bént, zet je jezelf ‘op slot’.

Zo gedraag ik me nu eenmaal

De zin ‘Zo ben ik nu eenmaal’, is volgens mij toe aan vervanging. Ik denk dat dit moet zijn: Zo gedraag ik me nu eenmaal.

Er is een tijd geweest dat ik mensen niet durfde aan te kijken, geen weerwoord durfde te geven, onmachtig was in het uitspreken van mijn eigen behoeften en emoties, geen ruimte durfde te pakken, geen grenzen kon stellen, moeilijk ‘nee’ kon zeggen, … Nou, zo kan ik nog wel een paar dingen noemen.

Allemaal zaken en gedragingen, waarbij ik gedacht zou kúnnen hebben: zo ben ik nu eenmaal. Ik heb toen wel gevóeld dat ik me weinig effectief gedroeg, maar ik heb nooit echt gedácht: zo ben ik nu eenmaal.

En daar zit een verschil.

Van accepteren tot ontwikkelen

In het uitspreken van de zin ‘Zo ben ik nu eenmaal’ zit een soort van acceptatie. Zo van: ‘Dit gaat over mijn eigenheid en daar kan ik niks aan veranderen.’ Een fait accompli. Er klinkt een soort overtuiging in door dat er niet iets aan valt te doen. Je legt je er bij neer, want ja, ‘zo ben ik nu eenmaal.’

In de zin ‘Zo gedraag ik me nu eenmaal’, zit ruimte. Voel je dat ook? Hierin zit de ruimte dat je dit kunt veranderen. En dat kun je. Ik kan het weten, want godzijdank heb ik van alle opgesomde ongemakken geen last meer.

Want je gedragen op een manier die – op termijn – voor jezelf niet goed is, daar raak je een ontwikkelpunt bij jezelf. Dit roept de vraag op hoe het komt dat je dit doet. Waarom je je gedraagt op een manier die afbreuk doet aan jezelf en die op termijn soms ook desastreuze gevolgen kent voor je gezondheid. Daar bewijs je én jezelf én je omgeving geen dienst mee.

Van onderzoek naar actie

Dit vraagt dus om zelfonderzoek. Wat maakt dat je je zo gedraagt? Waar zit ‘m dit in? Eigenlijk begint het met de vraag: zou je het anders willen? Zou je willen dat je beter je eigen grenzen kunt aangeven? Dat je ruimte durft te pakken? Dat je uiting kan geven aan je eigen verlangens en emoties? Dat je meer effectief en volwassen kunt reageren op situaties in je werk?

Van hieruit kun je een doel voor coaching stellen. Om je persoonlijk vraagstuk in kaart te brengen en jezelf beter te begrijpen waarom je doet zoals je doet. Om zo op te schuiven van: ‘zo ben ik nu eenmaal’ naar ‘zo heb ik me jaren gedragen en vanaf morgen ga ik dit anders doen.’ Voel je hoeveel energie er in die laatste zin zit? Heerlijk toch om jezelf hierin uit te dagen?! Om zo jezelf en je omgeving een plezier te doen.

Hulp nodig?

Kijk of mijn loopbaancoaching je aanspreekt. Op 10 juli organiseer ik weer een kennismakingsworkshop. Je kunt ook een gratis inspiratiesessie aanvragen. Dat doe je hier.

 

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin