Vrouwen zorgen voor versplintering arbeidsmarkt, ik ben zo trots op ons!

geplaatst in: Gratis tips | 0

Gisteren keek ik een online ontmoeting terug, met als thema de veranderende arbeidsmarkt. De meeting was georganiseerd door de Werkvereniging, een initiatief van Roos Wouters, die onvermoeibaar aandacht vraagt voor de modern werkenden en het feit dat ‘wij’ als modern werkenden helemaal niet aan tafel zitten in het polderlandschap.

Er kwam van alles aan de orde. Ook de heer Borstlap, de man van de ‘commissie’, was online aanwezig, naast een student, iemand uit de politiek, AWVN en vanuit vakbond. Uiteindelijk leek er toch een soort van overeenstemming te bestaan over de gedachte dat er een universeel fundament zou moeten zijn voor alle werkenden in Nederland, ongeacht contractvorm. Vanuit deze stabiele basis kun je dan als werkende mens zelf er zaken bovenop bouwen. Denk aan extra reserveringen voor pensioen, arbeidsongeschiktheid of anderszins.

Jonge frisse inbreng

Opvallend en interessant vond ik de bijdrage van Daan Stroeken, een student die vertelde dat hij onderzoek heeft gedaan naar de behoeften en wensen van millennials als het gaat om werk en leren. Hij vertelde geschokt te zijn hoe zijn groep (jonge mensen) en ‘Den Haag’ elkaar niet begrepen. Zij zaten compleet op een andere golflengte. Het bleek onmogelijk samen een debat te voeren, eenvoudigweg omdat de beleidsmakers niet konden reageren op de inbreng van deze jongeren. Zij konden zich er geen beeld bij vormen.

Deze Daan zei nog iets wezenlijks, vond ik, waar niet echt op werd ingegaan. Hij zei: als het poldermodel is verworden tot een orgaan, dat een grote groep mensen niet meer vertegenwoordigt, wat is dan nog de legitimiteit van dit orgaan?

Ik vond het een prachtige vraag. Er kwam wel allemaal reactie op, maar niet een echt antwoord. Ook hier leek het erop dat debat stil viel..

Wij vrouwen

Wat ook bijdraagt aan de enorme versplintering op de arbeidsmarkt hoorde ik, is de toename van het aantal vrouwen dat deelneemt. Ik heb dit niet zo in de gaten gehad, eerlijk gezegd. Maar wat een toffe ontwikkeling!

Ik zie het in mijn loopbaanpraktijk ook: steeds meer vrouwen, die vooruit willen. Vrouwen, die werk maken van hun persoonlijke ontwikkeling en hun werk aangrijpen om hierin stappen te maken. Om van ‘werk’ iets te maken, waarmee ze van waarde kunnen zijn, waarin ze iets toevoegen en van betekenis zijn voor anderen en voor de maatschappij.

En ook steeds meer vrouwen – jong en ouder! – ontdekken dat ze voor deze ontwikkeling uit het systeem willen stappen. Ze willen ruimte voor meer eigenheid. Concreet betekent dit, dat ze onderzoeken hoe ze voor zichzelf kunnen beginnen.

Het parallelle spoor

En zo ontstaan steeds meer parallelle sporen in arbeidsland. Sporen, waarin we onze eigen weg zoeken. Sporen, waarin we zelf ruimte creëren om invulling te geven aan werk, op een manier die past bij jezelf. Uit ervaring weet ik dat dit één grote ontdekkingsreis is. Het is spannend, dat weet ik ook. Al deze vrouwen – en ook steeds meer mannen overigens – kiezen doelbewust voor een onzeker pad. Het is het pad dat aanzet tot ontwikkeling. Het is ook júist die spanning, die vervelend voelende onzekerheid, die zorgt voor die fijn voelende groei en toenemende energie. De onzekerheid waar het naar toe gaat. Je weet het niet. En tóch wéét je, dat je dit pad hebt te gaan.

De overheidsmensen, politiek en beleidsmakers durven onzekerheid niet de plek in het debat te geven, die het verdient wat mij betreft. En daarom blijven ze koersen vanuit een visie met een ongewenste uitwerking. Persoonlijk denk ik omdat ze zelf bang zijn voor onzekerheid, of zich geen beeld meer kunnen vormen bij wat dit je (als mens) brengt. Ik zeg tegen iedereen: wíj als werkende mensen – jong of ouder – , die toe zijn aan vernieuwing en groei, zullen de verandering moeten afdwingen! De politiek, overheid en beleidsmakers gaan het niet doen. Zij gaan de verandering niet brengen.

Inspiratie nodig?

Inspiratie nodig om ook een stap naar vernieuwing te zetten in werk? Boek een gratis inspiratiesessie. Doen we een eerste verkenning op waar je naar onderweg wilt, wat je nu bezig houdt, welke gedachten en ideeën nu bij je spelen, wat je weerhoudt om tot actie over te gaan.

Ik geef je zeker twee tips om vooruit te komen!

 

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin