Van schijn naar zijn

geplaatst in: Gratis tips | 0

In alle omstandigheden jezelf durven zijn. Lukt je dat nog? Durf je op je werk toe te geven aan je spontane ingevingen?

Veel mensen houden de schijn op. Lachen wel, terwijl ze van binnen geen lach voelen. Doen zich stoer voor, terwijl ze innerlijk een diepe onzekerheid voelen.

Of houden zich ‘klein’, terwijl ze tegelijkertijd voelen dat ze veel meer zouden kunnen laten zien van zichzelf. Weten dat ze veel meer meebrengen, dan dat ze wegzetten in de wereld. Ze zijn in wezen ‘grootser’ dan ze laten zien.

Het is schijn

Herken je dat?
Je wilt de beweging maken naar ‘zijn’. Gewoon, in alle situaties helemaal jezelf durven en kunnen zijn. Jezelf durven laten zien, in al zijn vol- en echtheid. Niet meelachen als je voelt dat dat niet klopt. Niet jezelf overschreeuwen, waar je later nog lang over nadenkt dat je dat niet had moeten doen.

Wèl jezelf uitspreken als je voelt dat je wat hebt te vertellen. Mensen interpreteren je stilte als verlegenheid of bescheidenheid. Maar dat is schijn. Als je meer durf meebrengt, ga ook jij vertellen wat je ervan vindt.

Iedereen mag en kan zich doen laten gelden, op momenten en op de manier zoals dat voor jou goed voelt.

Een levensproces

Naarmate ik ouder word, kom ik steeds (weer) dichter bij mijn zijn. Dit voelt echt heerlijk. De schijn-fase ken ik ook. Denk je dat ik alle voorbeelden in mijn blogs verzin? Ik herken ze allemaal, omdat ik het allemaal heb gevoeld en doorleefd. Iemand zei van de week ‘Ja, maar jij beweegt je zo makkelijk tussen mensen.’ Nou, geloof me, dit is echt niet vanzelf gegaan. Ik ben van heel ver gekomen. Heb ook allerlei belemmeringen gevoeld in contact leggen en onderhouden met mensen.

De beweging van schijn naar zijn is een levensproces. Nu ik steeds dichter bij mijn eigen zijn kom, durf ik spontaan ook weer steeds meer.

De dementerende ouderen in het verpleeghuis helpen me hierbij. Mijn kleine bijbaan is me kostbaar. Deze ouderen voeden mij in mijn eigen spontane zijn. Hier voel ik geen remmingen, omdat zij ze ook niet (langer) voelen. Hier mag ik weer een beetje kind zijn (van mezelf), een handvol sneeuw naar binnen brengen en pret maken, spontaan een strandbal overschoppen met de heer J., tot ik tot mijn schrik zie dat hij een beetje wankelt en ik me realiseer dat hij 90 jaar is.

Van de week heb ik een kwarktaart gemaakt. Ik ga met de beslagkom langs de tafel. ‘Kom’, zeg ik, ‘haal je vinger er even lekker doorheen. Proef hoe heerlijk dit is!’ Mevrouw K. (95 jaar) zegt: ‘Nee, dat hoort niet’. ‘Wat kan ons het schelen wat hoort of niet’, zeg ik spontaan. (Had ik vroeger niet gedurfd. Was ik onder de indruk geweest van de strenge toon van de ander, die mijn spontaniteit de kop indrukte.) Ze is 95 jaar, wat maakt het uit wat hoort? Ik ga nog een keer langs met de kom en mevrouw K. haalt haar lange, puntige vinger door de beslagkom en steekt hem in haar mond. ‘Hmm, lekker’ zegt ze. ‘Ja heerlijk hè?’ zeg ik.

Diezelfde ochtend spreken we over voornamen. Ik vertel hoe mijn moeder heette: Wiepkje. Mevrouw M. zegt: ‘Is het nog goed gekomen?’. Ik moet spontaan lachen om deze reactie dat we allebei blij worden van de situatie.

Terwijl de radio aanstaat, maak ik kleine dansjes en ik zie de heer V. aan tafel met zijn schouders meebewegen. We kijken elkaar aan en zien ons plezier.

Van schijn naar zijn

Echt, de beweging van schijn naar zijn is een levensproces. Een proces dat vraagt om (sturing op je) persoonlijke groei. Door mijn eigen persoonlijke groei heb ik de fase van schijn weer achter me kunnen laten en durf ik weer helemaal mijn spontane zelf te zijn. Ik zoek ook alleen nog maar omgevingen op, waarin dat wordt gewaardeerd en waarin dit volledig kan. En natuurlijk pas ik me ook wel eens aan aan de situatie of omgeving. Vanzelf. Maar dan alleen omdat ik er voor kies. Dat is het verschil.

Hoe zit dat bij jou?

Ben jij bewust bezig met je persoonlijke groei? Bewust van welke belemmering je op dit moment voelt om jezelf te durven zijn? Weet jij al waar je omgeving aan moet voldoen, wil jij volledig tot je recht komen?

Mocht je dit meer willen verkennen en ermee aan de slag willen, dan kan dat. Plan spontaan een gratis Skype inspiratiesessie. Ik geef je zeker twee tips hoe je vooruit komt. Volgende week dinsdag 19 maart organiseer ik weer een kennismakingsworkshop. Kijk of dit je aanspreekt. Met alle plezier help ik je.

Ben je 45 jaar of ouder en werk je tenminste 12 uur per week, dan kun je dit jaar zelfs een traject doen, zonder dat het je geld kost. Hoe mooi is dat! Kijk voor informatie hierover in mijn eerdere blog.

En in april organiseer ik een tweedaagse. Een ontmoeting waarin we aan de slag gaan met je biografie, je kwaliteiten, interesses, waarden, drijfveren, voorwaarden voor plezierig werken, noem maar op. Een mooie bezinning op je werkleven en persoonlijke groei, in een mix van speelse opdrachten, schrijfoefeningen en verhalen delen. Zie ik je daar?

 

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin