Van belangrijk voelen naar van betekenis zijn

geplaatst in: Gratis tips | 0

Toen ik jaren geleden nog super druk was met werken in organisaties, ging mijn telefoon regelmatig af. Al dat ‘druk’ zijn, overleggen en gebeld worden, gaf me in een bepaald opzicht altijd wel het gevoel dat ik ‘belangrijk’ was. Rondom bepaalde processen draaide het om mij, ik werd niet vergeten, mensen moesten eerst mij om advies vragen, dat soort dingen. Dat tilde me op. Als externen me vroegen om een gunst, kon ik zeggen: ‘Nee hoor, daar heb ik geen behoefte aan’. Dat voelde soms eigenlijk best wel een beetje superieur. Oh, ernstig om dit te erkennen.. Herken je dat?

Ik was er ook op gespitst dat ik niet werd overgeslagen of vergeten. Zo merkte ik op of ik wel of niet bij belangrijke overleggen werd betrokken. Als er een belangrijke projectgroep of taskforce afgesproken moest worden, dan was ik er gevoelig voor of ik daarvoor werd gevraagd. Of een automatische uitkomst was dat ‘Reina daar natuurlijk wel in moest participeren’. En zo niet, dan probeerde ik toch zelf wel hierbij in beeld te komen. Ik ontleende aan dit soort dingen toch wel.., hoe zal ik het zeggen…, iets van status, waarde of belangrijkheid. Iets in die hoek.

Ook m’n plek in de hiërarchie droeg op de één of andere manier bij aan mijn gevoel van ‘belangrijkheid’. Ik heb nog jaren ergens gestreden om ‘formeel’ tot het MT toegelaten te worden. Zonder succes overigens. Ik participeerde in alles, maar geformaliseerd werd het niet.

En vanaf hier ergens kwam een breekpunt..

Doodlopende weg

Natuurlijk ben ik stuk gelopen in dit proces. Ik holde eigenlijk alleen maar achterna, om door anderen gezien en gewaardeerd te worden, checkte dit ook voortdurend. Ik ontleende eigenlijk mijn eigenwaarde aan de waardering van anderen. Dit is een doodlopende weg, weet ik inmiddels.

Zodra ik op dit doodlopende punt was aangekomen, pas toen startte min of meer het proces, om de waardering steeds meer uit mezelf te halen en in mezelf te zoeken. Dit is zo’n onwijs lang pad geweest, echt. Het pad om los te komen, dat de mate van gevoelde eigenwaarde niet langer onlosmakelijk verbonden is met de mate van waardering door anderen. Dat de dingen die je doet en wie je zelf bent, eigenlijk alleen maar goed kunnen zijn, als anderen je bevestigen dat dit zo is.

Tjonge, het is een heel pad om hier écht van los te komen. Het kan wel, weet ik inmiddels. De staat bereiken dat je onafhankelijk van je omgeving, blij en mild bent met jezelf. Dat je vanuit je eigen gevoelde vreugde, van betekenis wordt voor je omgeving.

Van belangrijk voelen naar van betekenis zijn

Ik voel me als persoon niet langer belangrijk. Daarentegen heb ik wel belangrijk werk te doen. Heb ik een belangrijke opdracht of missie zoals je wilt, waaraan ik betekenis ontleen. Dit voelt en is zo anders. Ik zeg dat ik me als persoon niet langer belangrijk voel, wat niet wil zeggen dat ik niet belangrijk bén. Dat ben ik wél, omdat het ook ikzelf in mijn persoon ben, die nu van deze betekenis kan zijn in het werk dat ik doe.

Volg je wat ik bedoel? Het is zo’n kleine, betekenisvolle nuance, dat ik moeite heb het onder woorden te brengen. Het gaat niet om mij en toch ook weer wel. Het gaat denk ik vooral om de verschuiving in mijn eigen binnenkant, wat een effect sorteert naar buiten toe. Mijn eigen aanzien of gevoelde belangrijkheid is niet langer wat mij drijft, maar mijn opdracht in de wereld zetten om zo van betekenis te zijn voor anderen.

Ik sta nu op het podium, niet om mezelf nou eens groots te willen zien schitteren – ik geniet er overigens geweldig van -, maar om groots uit te dragen wat ik jou heb te brengen. Ik wil dat de wereld weet wat ik je heb te bieden. Daarom vertel ik onvermoeibaar mijn verhaal. Juist omdat ik nu zelf voel hoe vol, mooi en diep je geluk ervaring kan gaan als je als mens steeds meer ontdekt wie je zelf bent en jezelf ook ten volste kunt waarderen. Als je deze kanteling maakt, dan is het steeds minder belangrijk hoe de buitenwereld daar tegenaan kijkt. Je laat je daar niet meer door van slag of van je pad brengen.

In deze persoonlijke ontwikkeling verschuift je inzet in werk, van belangrijk voelen naar van betekenis zijn. In deze fase ervaar je zingeving in de dingen die je doet en denk je niet langer in pensioentermijnen ?

Hiermee aan de slag?

Is er ergens iets wat je raakt? Wil je dit verder verkennen? Plan dan een gratis Skype inspiratiesessie. Geef ik je zeker twee tips hoe je vooruit komt in je huidig vraagstuk.

Een mooie dag!

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin