Tegengif

geplaatst in: Gratis tips | 0

Woensdag was ik in Groningen om mijn workshop ‘Kantelen in werk’ te geven. Het was weer een prachtige ontmoeting met eerlijke gesprekken. Ik geniet er iedere keer weer van.

Een man haakte in op mijn verhaal over de veranderende arbeidsmarkt. ‘Ja’, zei hij, ‘het is toch prima om naast je werk ook andere dingen te doen die je leuk vindt, als een soort tegengif?’

Ik zei ‘Ja natuurlijk, maar hoor je wat je zegt? Als een soort tegengif..’.
Jeetje, mijn toon was oprecht verrast en mijn vraag uitnodigend bedoeld. Uitnodigend om daar echt even bewust bij stil te staan. Wat zeg je nou eigenlijk als je zegt andere dingen te willen doen, als een soort tegengif tegen wat je werk je oplevert. Maak je dan de juiste keuzes als het gaat om je werk..

Bewustwording

Waar ik voornamelijk met mijn werk mee bezig ben is bewustwording.
Alles begint met bewustwording. Toen ik in het kader van mijn studie met vakken als psychologie en sociologie aan de slag ging – heel lang geleden 😊 – toen drong bij mij langzaam het besef door dat ik mezelf alleen hield.

Bewustwording. Ik werd me van iets bewust, wat me vervolgens weer aanzette tot iets.

Nu ontstaat bewustwording niet zomaar. Het vraag om te beginnen een soort innerlijke openstelling vanuit jezelf. Dat je écht bereid bent om een betekenis van iets wat je hoort, leest of van een bepaalde ervaring tot je door te laten dringen. Om daarna, jezelf daaromtrent wat eerlijke vragen te durven stellen. Goh, als ik het nou eens zo bekijk, wat betekent dat dan voor mij? Hoe zit dat bij mij?

Confrontatie

Bewustwording kan ook confronterend zijn. Zeker als je je realiseert dat alles naar jezelf te herleiden valt, echt alleen naar jou. Dat als jij je opwindt over iets, dat dat alleen iets over jou zegt en niets over de situatie waarover je je opwindt. Dezelfde situatie doet een ander niets of een stuk minder. Het in alle gevallen altijd bij jezelf moeten zoeken, was voor mij in 2001 het inzicht dat als een mokerslag insloeg. Toen werd ik me ervan bewust dat ik niet verantwoordelijk ben voor de pijn van anderen, maar daarmee ook verantwoordelijkheid had te nemen voor mijn eigen pijn. Dat was nogal confronterend.

Tegengif

Kom ik weer even terug op de man van het tegengif. Want ik ben weer bijzonder afgedwaald zie ik.

Als je tegengif nodig hebt om je goed te voelen, dan is het tijd om bewust stil te staan bij de keuzes die je maakt. Je wilt geen tegengif nodig hebben. Als werk je gif brengt, dan is het goed om te onderzoeken hoe dat gif tot stand komt, waar ‘m dat wat jou betreft in zit. Om welke elementen van je werkkeuze gaat het dan? Zit het gif in de inhoud, context, de mensen met wie je werkt? Of heeft de vorming van het gif iets van doen met hoe effectief je in bepaalde situaties kunt reageren? Heeft het ook of meer iets van doen met een eigen persoonlijk vraagstuk? Dit is goed om nader te onderzoeken, zodat je gerichte acties kunt ondernemen.

Want uiteindelijk wil je geen gif. Je wilt én geen gif én geen tegengif. En iedereen herkent dit hè. Het gaat niet over de man die ik woensdag heb ontmoet. Zijn prachtige inbreng – dankjewel – grijp ik nu alleen maar aan om deze blog te schrijven. Het gebeurt ons allemaal. Het gif kan zich door de jaren heen ook langzaam stiekem vormen. Je werksituatie wordt steeds meer giftig.

Ik heb ook een paar keer gevoeld dat ik moest stoppen met bepaalde keuzes. Iedereen, ook ik, heb geprobeerd dit vol te houden en misschien een stukje tegengif gezocht in afleiding. Maar uiteindelijk word je het meest gelukkig als je het gif op zichzelf aanpakt en geen pleisters gaat plakken met tegengif.

Bezinnen?

Herken je hier iets in? Wil je je eigen gif onderzoeken en vanuit een stukje bewustwording komen tot een actieplan om te koersen op een gifvrij werkleven? Plan een gratis Skype sessie en dan doen we een verkenning op je vraagstuk. Ik help je graag.

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin