Ik kan je niet kwetsen, jij hebt wat te helen

geplaatst in: Gratis tips | 0

Twee diepgaande inzichten hebben mijn leven ingrijpend in positieve zin veranderd. Het zijn keerpunten. Er is een Reina ‘voor’ en een Reina ‘na’ deze inzichten. Begrijp me goed, met dat ik mijn eigen leven begrijp, pretendeer ik niet dat ik ‘het leven’ begrijp. Toch valt me op dat bepaalde thema’s of inzichten wel universeel lijken te zijn. Als mens worstelen we veelal met dezelfde vraagstukken.

Ik deel mijn inzichten graag met je. Ter inspiratie en overdenking. Misschien herken je ze of houdt een thema je bezig in een bepaald opzicht. In deze blog mijn eerste inzicht, dat bij mij in 2001 insloeg. Misschien klinkt mijn uitleg en toelichting soms wat kinderlijk eenvoudig bijna, maar ik wil het zo herkenbaar mogelijk aanvliegen. Ik ben ook geen psycholoog, dus ik schrijf erover vanuit mijn eigen ervaring en beleving.

Het zou toch fantastisch zijn als je voelt ‘aha!’!

Mijn eerste inzicht

Ik kan je niet kwetsen, jij hebt wat te helen!
Of anders gezegd: je kunt de ander geen pijn doen.

En, wat roept dit bij je op? Denk je nu: echt wel! Of denk je nu: ja, dat weet ik misschien wel, maar waarom voel ik me dan toch bezwaard als iemand van slag raakt door mijn woorden of gedrag?

In mijn loopbaancoaching hoor ik vaak dat mensen de ander geen pijn willen doen. Vanuit de overtuiging dat je dit kan – de ander pijn doen – durf je dingen soms niet te zeggen. Of durf je niet je spontane zelf te zijn, want deze ongebreidelde echtheid van jezelf zou zomaar eens verkeerd kunnen vallen bij de ander. Je voelt vaak ook aan bij wie dat wel eens het geval zou kunnen zijn. Ja hè? Maar soms laat je je ook compleet verrassen door de verongelijkte reactie van de ander. En als de ander dan van slag is, voel jij je daar verantwoordelijk voor. Want ja, door jouw woorden of gedrag voelt de ander zich verongelijkt, beledigd, verdrietig, gekwetst of tekort gedaan. Als het goed zichtbaar is, ga je je verontschuldigen. Als je twijfelt, voel je de neiging om te toetsen of de relatie met de ander nog goed is.

Herken je het? De gevoelde verantwoordelijkheid voor hoe de ander zich voelt onder jouw gedrag of woorden, drukt zwaar op je schouders.

Innerlijke wond

Nou vertel ik je dus dat je daar niet verantwoordelijk voor bent. Je bent niet verantwoordelijk voor hoe de ander zich voelt onder jouw woorden of gedrag. Dat komt, omdat jouw woorden of gedrag de innerlijke wond van de ander raken. Ik noem het maar even ‘innerlijke wond’. In ieder geval zit er een kwetsbare plek bij de ander, waardoor de ander gevoelig is voor jouw woorden en eenvoudig te ‘raken’. Ter illustratie een tekening.

 

Laat ik ‘de ander’ voor het gemak even ‘Marie’ noemen 😊

Die innerlijke wond hoort bij Marie en die zat er al op het moment dat jij je woorden uitsprak. Die innerlijke wond hoort niet alleen bij Marie, de wond is ook haar verantwoordelijkheid. Dit maakt dat hoe Marie zich voelt onder jouw woorden, ook alleen de verantwoordelijkheid van Marie kan zijn. Er is maar één iemand, die die innerlijke wond kan neutraliseren. Dat is de eigenaar van die wond. Marie dus. En zodra die innerlijke wond door Marie is geneutraliseerd, raken jouw zelfde uitgesproken woorden of gedrag haar niet langer. Marie moet dus niet verlangen dat jij je mond houdt of je omzichtig uitspreekt, maar haar eigen wond neutraliseren. Hier heeft ze namelijk invloed op en niet op wat mensen zeggen en hoe mensen doen.

De innerlijke wond verklaart ook waarom een gemaakte opmerking bij de één wel iets teweeg brengt en bij de ander niet. Het heeft alles te maken met de binnenkant van de ander.

Zie je hoe deze verantwoordelijkheid ligt? Dit inzicht is echt cruciaal. Bij mij sloeg in 2001 dit inzicht in als een bom. Ik voelde het letterlijk lichter worden op mijn schouders. Alle zwaar gevoelde verantwoordelijkheid vloeide er vanaf. Wat een verlossing.

Keerzijde

Dit inzicht kent een keerzijde. Aan een medaille zitten altijd twee kanten. Het betekent namelijk ook dat de ander jou niet kan kwetsen. Ook jij laat je kwetsen. Als een ander iets zegt, wat jou raakt, dan raakt dat dus je eigen innerlijke wond. En ook jij bent zelf verantwoordelijk voor je eigen innerlijke wond. Deze verantwoordelijkheid is beter te dragen, want hier kun je namelijk iets aan doen! Je kunt je eigen innerlijke wond neutraliseren. Yes!

Dit is een pad.

Eigen pad

En hierin loopt iedereen zijn eigen pad in het leven. Mijn pad is jouw pad niet. Het is het pad van het leven, van zelfonderzoek en al doende afrekenen met pijn en verdriet uit je verleden door in het ‘nu’ grenzen te verleggen, door je angst heen te gaan. Met mijn boek Spring! en mijn loopbaancoaching wil ik je inspireren om hier stappen in te maken. In mijn boek lees je ook hoe ik zelf vooruit ben gekomen en welke uitwerking dit eerste inzicht bij mij heeft gehad.

Het pad is voor iedereen anders, maar het gegeven inzicht is volgens mij universeel en een kritiek kantelpunt in je leven om verantwoordelijkheid te nemen. Het markeert een belangrijk startpunt. Zelf zeg ik dat ik vanaf hier het pad van overleven heb verlaten en het pad van verdieping ben gaan lopen.

Inspiratie nodig?

Herken je iets? Raakt je iets? Kun je wel wat inspiratie gebruiken? Boek een gratis online inspiratiesessie! Omdat je jezelf overal meeneemt, speelt dit thema ook in werk. Je kunt je werkomgeving aangrijpen om vooruit te komen. Laten we samen verkennen hoe.

In volgende blogs wil ik ingaan op mijn tweede inzicht en ook op het verschil tussen weten en voelen

 

 

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin