De ingrijpendheid van ontslag

geplaatst in: Gratis tips | 0

Het is onmiskenbaar. Iedereen die met gedwongen ontslag wordt geconfronteerd, krijgt een douw. Bij de een tikt het harder aan, dan bij de ander. Maar zonder emotioneel effect is het eigenlijk nooit. Ik heb mensen de volgende zinnen horen zeggen:

–          De bodem zakte onder me weg
–          Mijn wereld stortte in
–          Ik was kapot
–          Ik voelde me ontzettend boos

Aan de rauwheid van de inhoud van de boodschap van ontslag kun je niets afdoen. Toch maakt het wel verschil hoe mensen de boodschap  gebracht krijgen. Het is soms schrijnend te horen hoe mensen ontslag aangezegd krijgen. Ik heb mensen in dat opzicht horen zeggen:

–          Hij keek me niet eens aan.
–          Ik was op mijn werk en mijn vrouw belde en zei  ‘Kom maar naar huis, want er ligt
           een ontslagbrief op de mat’.
–          Ik kwam er achter dat al mijn collega’s al wisten dat ik ontslag zou krijgen, voordat ik
           het zelf wist.

Dit doet wat met mensen.

Ontslag krijgen is een ingrijpende gebeurtenis. Ik zeg vaak tegen mensen die ik begeleid, dat er een aantal ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven kunnen plaatsvinden. De dood is natuurlijk het meest ingrijpend. Ik zeg er altijd direct achteraan, dat gedwongen ontslag qua ingrijpendheid, op dezelfde lijn als de dood geplaatst kan worden. In beide situaties hakt het erin, in beide situaties is sprake van verlies. En ook in beide situaties, kan het onverwacht komen. Een enkeling zegt ook dat het net voelt als bij een overlijden.

Op basis van andere ervaringen ben ik bekend met rouw en verlies. In veel verhalen van mensen die ontslagen zijn hoor ik (één of meerdere van) de vijf fasen van Kübler-Ross*  voorbij komen:
ontkenning
Veel mensen zeggen: ‘ik zag wel dat het slechter ging met het bedrijf. Ik had ook wel 
verwacht dat er mensen ontslagen zouden worden, maar IK?’
protest (of boosheid)
Veel mensen zijn boos. Vaak op het management of directie.
onderhandelen, vechten
Veelal wordt verweer aangetekend tegen het ontslag. Soms voeren mensen een bittere
strijd. Het komt ook voor dat mensen zichzelf beloven dat het straks wel weer beter zal gaan in de branche, omdat de vergrijzing toeslaat.
depressie
De fase waarin iemand zich machteloos voelt.
aanvaarding
Op een gegeven moment accepteren mensen dat het is, zoals het is.

Ontslag is ingrijpend en tegelijkertijd niet onoverkomelijk.
Emoties als boosheid en verdriet zijn niet vreemd en horen erbij. Het is goed dit te weten en hier aandacht voor te hebben. Ik raad mensen dan ook altijd aan om de tijd te nemen om het ontslag te verwerken. Ik vraag mensen: ‘aan wat of wie ervaar je steun?’.  Je hoeft deze moeilijke tijd niet in je eentje door te maken.

Veel mensen ervaren gelukkig steun. Aan gezin, familie, vrienden, opknappen van het huis, fietsen, wandelen, outplacementbegeleiding, …

Eén ding is zeker: je kunt pas met succes weer ander werk vinden, als je de pijn van het ontslag hebt doorleefd en achter je hebt gelaten. Pas dan ontstaat weer ruimte en energie voor nieuwe dingen.

 *  Elisabeth Kübler-Ross (8 juli 1926 – 24 augustus 2004) was een Zwitsers-Amerikaans psychiater. Ze werd vooral in Amerika beroemd om haar pionierswerk rond stervensbegeleiding en de verschillende fasen van rouwverwerking.

 

Deel dit artikel met je netwerk > Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin